ممنونم که نمی پرسی حالت چطور است

تا به " دروغ " مجبور شوم بگویم : خوبم !!!

 

::: سلام به رسم ادب و به رسم وفا :::

قبلنا وقتی کسی ازم میپرسید خوبی؟ حالت چطوره؟ احوالت چطوره؟ و از این قبیل سوالا جوابشون میدادم:

شکر نفسی هست !

باید خودمو مشغول کنم باید مشغول شم به روز مرگی ها ی زندگی به صبح و ظهر و شب ها به همین تکرار ها . . . . .

دیروز من دلم گرفت و صدا کردم یا غریب امروز خانواده دارن میرن پابوس آقا....

آخه یکی نیست بگه آخدا من صدا کردم چرا اشتباهی رفت اون وری .... !

بیخیال به قول مجتبی:

ای صبا من ره رفتن به کوی دوست ندارم

تومیروی به سلامت سلام ما هم برسان

بگو ای با وفا ای با مروت ....... !

 

 


 

 

دیشب شب جمعه بود خیلی دلم میخواست بیام و از کمیل علی بگم نه که بگما نه بیام با کمیل خودمو خالی کنم آروم شم !

یه استاد داشتیم میگفت کمیل علی(ع) .... !

 

" یا دائم الفضل علی البریة یا باسط الیدین بالعطیة یا صاحب المواهب السنیة صل علی محمد و آله خیرالوری سجیة واغفرلنا یا ذاالعلی فی هذه العشیة "


نوشته شده در جمعه ۱۳٩٠/٦/۱۱ساعت ٩:٥۳ ‎ق.ظ نظرات ()

آهای دنیا : تو و تمامی ضمیرهایت دیگر به کارم نمی آئید… من نقطه های جای خالی ام را میخواهم