چند روزه شدم چِشم، نمیدونم شایدم تابلو، یه جورایی رفتم رو وضعیت فقط نگاه میکنم و زندگی خودش میره جلو، مث این اسکرین سیور ویندوز سون که چند ثانیه یه بار خودش عوض میشه و میره جلو لازم نیست کاری بکنی، نمیشه اگه بخوام صدام در بیاد میشم مث اون یارو دختره که دوس پسرش ابرو برداشته و هی خنگ خنگ وایمیسه دفاع کردن که رو ظاهر ملت قضاوت نکنین و خیلی مرده دوس پسر نازمو و اینا !
پس ساکت باشم بهتره، مث وقتی که رو آب میخوابی و چشاتو میبندی و میذاری خودش ببرتت هرجا، تنها فرقش اینه اونجا هی استرس داری کله م نخوره به جایی و یکی نیاد زرت بکوبه توسرم، اینجا استرس که نه تو وضعیت زنده به گور شدنی، اصولأ همه چیز اولش سخته، جدایی، تنهایی، ول کردن و رفتن، گند زدن به همه چیز، همه اینا مثل آمپول زدنه، اولش درد داره بعد دیگه نمیفهمی، بار اولی هم که ناخنت گیر میکنه و پشت طرفتو زخمی میکنی سریع میری ناخن گیر برمیداری جلوتو نگیرن انگشتتو از ته میکنی، بعد کم کم که عادت کردی خودت میری ناخن بذاری که آره، حواسم نبود ...
پرنده ماهی یا ماهی پرنده دیدی؟ همون ماهی هایی که بال دارن و ته تهش یه دویست متری پرواز میکنن و میفتن تو آب، اینا ماهی بودن قطعأ از یه جایی به بعد مجبور میشن پرواز کنن وگرنه نسلشون منقرض میشده،  مجبور شدن، میفهمی؟ مجبور شدن، آدم مجبور شه میتونه دمم دربیاره گوشاشم دراز شه شروع کنه به عرعر کردن و منتظر باشه یکی بیاد صداش کنه خر، از یه جایی به بعد آدما مجبور میشن، آدما رو مجبور نکنین، نذارید آدما به جایی برسن که مجبور شن، وای به حال اونی که خودش خودشو مجبور کنه.
 شده م مث مریض بدبختی که جراحش بدون بیهوشی افتاده به جونشو داره تیکه تیکه ش میکنه، آخرشم یه صدایی میاد حیف پولی که خرج تحصیلت کردم، صدا مثلأ شبیه صدا مادرا بود، مثلأ مادرش باشه که با بدبختی و کلفتی پول دراورده بره درس بخونه دکتر شه حالا افتاده به جونم و نه کاری میتونم بکنم نه کاری میتونه بکنه، تمام اعضا و جوارحمو درآورده گرفته دستش نه جایی داره بذارتشون نه میتونه بذاره سر جاش، انقده خودش مونده تو کار خودشو چاقویی که دستشه هیچ حواسش به این بغل نیست، این بغل این مانیتوره که هی جیر جیر میکنه و نشون میده زنده م، ولی من حواسم هست، یکی دو تا میزنه لعنتی، عیب نداره، ته تهش میگیم مردیم بخاطر تو، حالا تو هی بگو حواسم نبود چاقو فلان جنازه ما میگه مردیم بخاطر تو، دوباره بگو آخه اینجور شد و اون جور شد، جنازه ما میگه مردیم بخاطر تو، چند وقت دیگه هم میشم یادش به خیر، یادش به خیر یه پسره هم بود ربطی بهش نداشتا ولی الکی الکی مرد بخاطر ما !

+ خریت تنها به علف خوردن که نیست.

+ هیچی دیگه پیش نمیره، فقط میاد لعنتی

نوشته شده در چهارشنبه ۱۳٩٢/٥/۱٦ساعت ۱:٠٠ ‎ق.ظ نظرات ()

آهای دنیا : تو و تمامی ضمیرهایت دیگر به کارم نمی آئید… من نقطه های جای خالی ام را میخواهم